SOBRE A POESÍA ÚLTIMA DE MANUEL MARÍA (1976-1995)

Manuel MaríaDespois de don Ramón Otero Pedrayo, a figura máis patriarcal daintelectualidade galega é, sen dúbida ningunha, Manuel María. Esteprolífico escritor e altísimo poeta ocupa un lugar excepcional dentrodas letras galegas, por razóns literarias e extra-literarias. Manuel Maríaé o primeiro poeta mozo que se revela na posguerra, o autor máisfecundo da literatura galega das últimas décadas, unha das personalidadesmáis destacadas da cultura galega actual e o escritor que máisse afirmou no compromiso político co país e que mellor entronca onacionalismo galego de hoxe co galeguismo histórico.Formado culturalmente nun mundo rural que xa desapareceu enas tertulias dos cafés onde poñían cátedra de amor a Galiza os vellosgaleguistas, este autor iniciou a súa obra literaria aos dezanoveanos, cando o idioma galego estaba proscrito, nunha época en quesó o feito de escribir en lingua galega era xa un acto subversivo.Así, baixo o enorme lousón da ditadura franquista, foron nacendoos seus libros de poesía, narración e teatro, os recitais poéticos portodo o país e fóra de Galiza, os seus ensaios e as súas múltiplesconferencias e colaboracións xornalísticas, converténdose moi axiñana voz máis representativa da Xeración dos 50 e nun dos poetas galegosmáis importantes deste século. Tamén, pouco a pouco, o escritorvai asumindo un maior compromiso político coa súa nación,sendo un dos mozos que rompe co piñeirismo e que participa activamentedesde os anos sesenta na reorganización do nacionalismo,chegando incluso a ser concelleiro e candidato ao Senado.